De kogel is door de kerk. Wegens wijzing van de planning op het werk en aangezien de reis naar Tanzania met beklimming van de Kilimandjaro niet zo'n succes is, slechts een persoon is ingeschreven voor de reis in de maand augustus, heb ik me ingeschreven voor de reis naar Costa Rica. Deze reis gaat zeker door. Vertrek is gepland op 24 juli met de volgende tussenstops:
Dag 1 - 5 De vogels rond San Gerdardo de Dota
Dag 6 - 10 Arenalvulkaan
Dag 11 - 13 Sterrenhemel boven het regenwoud
Dag 14 - 17 De San Juan rivier
Dag 18 - 21 De kust
zondag 25 mei 2008
zondag 18 november 2007
Hanoi
15.11 Terug aangekomen in Hanoi. 's Morgens bleek de electriciteit van het hotel stuk te zijn. Ze zouden het proberen te repareren, maar kon 3 dagen duren. Zouden ondertussen voor ons al uitzien naar ander mogelijk logies. Tegen de vijven zouden we meer nieuws hebben.
Wij gingen ondertussen de stad in op zoek naar souvenirs. De ene was er al wat beter in dan de andere. In de namiddag hadden we kaarten voor een waterpoppenshow. Een echte aanrader, zeker op het einde van de reis, aangezien ze allerlei situaties uitbeelden uit het dagelijks leven van de Vietnamezen.
Terug aangekomen in het hotel, was de electriciteit gemaakt, maar nu was er geen water - hadden ze zelf de kraan dicht gedraaid ??? - hadden wel een ander hotel voor ons gevonden ook in the Old Quarter. Ze waren zelfs zo vriendelijk om ons er met de taxi heen te brengen. Eens in de taxi bleek al snel dat we weg van the Old Quarter reden, de brug over, richting andere kant van de rivier. Ons hotel had meer weg van een kaberdouch. Naast het bed, langs de hele zijde van de muur, hing een gigantische spiegel.
's Avonds dan maar taxi richting old quarter genomen om onze laatste avond in stijl te vieren. We gingen eten in Bar 69. Zeer lekker eten, maar stijl was iets westerser. Na voldoende bier richting hotel terug gekeerd.
De volgende morgen taxi genomen richting Sunrise hotel, hier hadden we immers afgesproken met de bus naar de luchthaven. Het hotel bleek terug stromend water te hebben. We lieten dit niet aan ons hart komen en hebben nog snel enkele souvenirs gekocht alvorens de bus te nemen richting luchthaven voor onze terugvlucht.
24u later waren we weer thuis in het koude Belgie.
Wij gingen ondertussen de stad in op zoek naar souvenirs. De ene was er al wat beter in dan de andere. In de namiddag hadden we kaarten voor een waterpoppenshow. Een echte aanrader, zeker op het einde van de reis, aangezien ze allerlei situaties uitbeelden uit het dagelijks leven van de Vietnamezen.
Terug aangekomen in het hotel, was de electriciteit gemaakt, maar nu was er geen water - hadden ze zelf de kraan dicht gedraaid ??? - hadden wel een ander hotel voor ons gevonden ook in the Old Quarter. Ze waren zelfs zo vriendelijk om ons er met de taxi heen te brengen. Eens in de taxi bleek al snel dat we weg van the Old Quarter reden, de brug over, richting andere kant van de rivier. Ons hotel had meer weg van een kaberdouch. Naast het bed, langs de hele zijde van de muur, hing een gigantische spiegel.
's Avonds dan maar taxi richting old quarter genomen om onze laatste avond in stijl te vieren. We gingen eten in Bar 69. Zeer lekker eten, maar stijl was iets westerser. Na voldoende bier richting hotel terug gekeerd.
De volgende morgen taxi genomen richting Sunrise hotel, hier hadden we immers afgesproken met de bus naar de luchthaven. Het hotel bleek terug stromend water te hebben. We lieten dit niet aan ons hart komen en hebben nog snel enkele souvenirs gekocht alvorens de bus te nemen richting luchthaven voor onze terugvlucht.
24u later waren we weer thuis in het koude Belgie.
Bai tu Long Bay
13.11 Vertrokken richting Baai. Bai tu Long Bay is het minder bekende en minder toeristische broertje van Ha Long Bay. Het was een bewolkte dag en er hing een beetje mist. Niet echt ideaal om te genieten van de baai met haar diverse rotsformaties. Aangekomen, scheepten we in voor een 2daagse tocht tussen de verschillende eilandjes en rotsformaties, we zouden niet op de boot blijven slapen, maar in een guesthouse op 1 van de eilanden.
Op de boot genoten we van een heerlijke lunch - scampi, springrolls, rijst,... Net op dat moment begonnen de wolken te wijken en brak de zon door. Net op tijd om het anker uit te werpen en een verfrissende duik te nemen. In het water geraken was geen probleem, maar hoe zouden we terug op de boot raken ? Ze hadden immers de ladder vergeten. Het water was heerlijk. Er stond wel wat stroming, dus moesten wel ons best doen om niet teveel af te drijven en in de visnetten terecht te komen die iets verder lagen.
Met behulp van enkele touwen, en wat geduw en getrek is iedereen weer veilig op de boot geraakt en konden we ons boven op het dek in het zonnetje te drogen leggen.
Aangekomen op het eiland van onze guesthouse, legden we aan langs enkele boten. We dienden van boot tot boot te klauteren. Dit zag er niet al te moeilijk uit en vol goede moed begonnen we aan onze tocht richting kade. Net als ik op een andere boot wou stappen, gleed ik weg met mijn sandaal en viel tussen de 2 boten. Zonder de snelle reactie van een van de Vietnamezen van onze boot, had ik zeker in het water gelegen. Nu, had ik enkel natte voeten en een serieuze schrik gepakt. Op de kade aangekomen bleek de schade nog mee te vallen. Enkele schaafwonden en een gescheurde sweater. Stond evenwel nog na te trillen op mijn benen.
Met de fiets reden we naar onze guesthouse. Eindelijk konden we nog eens genieten van de stilte, geen brommers, geen claxons!
De volgende morgen vertrokken we met de fiets om iets verder in een baai halt te houden en een korte duik in de oceaan te nemen. Vervolgens terug richting boot om via een andere weg terug richting vasteland te varen. Ook nu werd een pauze ingelast om eventjes te zwemmen.
3 daagse trektocht
10.11 Snel ontbijt genuttigd in het hotel. Om 8u pikt het busje van Etnic travel ons op voor een trektocht en bezoek aan de minderheden. Aansluitend zouden we doorrijden naar Halong Bay.
De grote rugzak konden we achterlaten in het hotel, eerst was het geen probleem, maar vlak voor ons vertrek deed de hoteleigenaar toch moeilijk. Hij had ook reisbureau en was niet blij met onze keuze van travel agency voor onze trektocht. Voorstel was vervolgens om een kamer te huren om al onze bagage veilig achter te kunnen laten. Achteraf bleek dit nog maar het begin van onze miserie met dat hotel - hotel Sunrise.
Na een lange busrit maakten we een eerste wandeling in de omgeving van Hoa Binh in het noord westen van Vietnam. Hier konden we een eerste keer kennismaken met de prachtige natuur. Het viel wel op dat er niet veel vogels en wilde dieren waren. Muggen daarentegen, waren er genoeg.
Vervolgens begonnen we onze echte wandeling naar het Song Da Reservoir. Door de regen van de laatste maanden was het pad op vele plaatsen moeilijk begaanbaar. Op sommige plaatsen zakte je tot kniediep in de modder, vraag maar aan Valerie. Zelfs hier, kwamen we nog af en toe een brommer tegen.
Na een 3 tal uurtjes stappen kwamen we bij onze gastheer van die avond aan. Zijn huis - op stelten - was gelegen vlak aan het meer. Een ideale gelegenheid voor ons om de temperatuur van het water te testen. Het was heerlijk! Tijdens dat wij aan het zwemmen waren, was onze gastheer nog snel met de boot vertrokken om ons avondeten te vangen.
's Avonds konden we genieten van heerlijk gegrilde vis. Dit alles spoelden we door met menig glas rijstwijn. Voor sommigen smaakte de rijstwijn iets beter dan voor anderen, nietwaar Wim.
Na een verkwikkende nachtrust, namen we de boot en staken het meer over om terug bij het busje te komen en door te rijden naar Mai Chau. De meeste mensen die in Mai Chau leven, zijn etnische White Thai. Onze gastheer van die avond ook. Hier maakten we een wandeling door de rijstvelden. pas tegen de late avond - was reeds donker - kwamen we bij onze gastheer aan. Ook hier werden we getrakteerd op een copieuze maaltijd. 's Morgens stond een traditioneel Vietnamees ontbijt op het menu.
Onze laatste wandeling leidde ons door het woud. Aangekomen aan het busje, reden we richting Halong Bay. Onderweg hielden we halt in Ninh Binh, hier zouden we ook overnachten. Maar eerst moesten we zelf voor ons avondeten zorgen. We gingen een Vietnamese kookcursus volgen. Op het menu stonden verschillende soorten springrolls en een soep. Alle gerechten smaakten overheerlijk.
Hanoi
9.11 Aangekomen in Hanoi. Eerst even verfrissen in het hotel na de lange treinrit om vervolgens op verkenning te gaan door de stad. De Lonely planet beschrijft Hanoi als een van de mooiere steden van Azie, een stad die een mix is van Parijse elegantie en Aziatische drukte, vnl dan 'the old quarter'.
Tijdens onze eerste wandeling door de old quarter, maakten we onmiddellijk kennis met de drukte, ook hier weer krioelde het van de brommers, maar het verkeer voelde veel agressiever aan. In Saigon deden ze tenminste nog moeite om je niet omver te rijden.
Eerst rond het Hoan Kiem Lake gewandeld, hier zie je veel Vietnamezen badminton spelen en aan ochtend gymnastiek doen. Hier bevindt zich ook de Ngoc Son temple. Hier hebben we nog even wat wierook verbrand. Daarna richting old quarter. De verschillende smalle straatjes danken hun naam aan de aktiviteiten die er plaats vinden. Zo is er de straat van de sandalen, van de vis, van de zijdehandelaars, smeden, speelgoed, ...
's Middags afgesproken aan het meer voor een aperitief en een heerlijke lunch.
In de namiddag nog een wandeling gemaakt richting de 2 meren - West lake en het Truc Bach meer. Hier hebben we de Quan Thanh tempel bezocht. Op onze terugweg langs het Ho Chi Minh Mausoleum gestapt - gesloten wegens herstelling - en door de straat met de verschillende ambassades, het blijven toch indrukwekkende gebouwen.
woensdag 14 november 2007
Citadel Hue
8.11 Vandaag stond het bezoek van de citadel op het programma. Deze bevindt zich op de andere oever van de Perfume river. Ditmaal zijn we te voet gegaan. Binnen de Citadel bevinden zich nog 2 kleinere citadels waaronder de verboden stad. Hiervan stond er evenwel niet veel meer recht. `t was een warme dag. Slenterend gingen we van pagode naar tempel, naar pagode,...
`s Middags lunch in een typisch Vietnamees resto'tje. Het was gebouwd op stelten. Veel meer dan gegrilde vis was er niet te krijgen, maar is echt een aanrader.
Op de terugweg naar het hotel gingen we nog even shoppen voor koekjes en anders lekkers, we zouden immers rond 17u de nachttrein naar Hanoi nemen. Op de trein voor 17u zou eten voorzien zijn, maar voor de zekerheid.
Aangekomen op het perron kregen we onmiddellijk al minder leuk nieuws. Onze trein had een klein uur vertraging. We hadden gekozen voor de light sleeper formule - 4 bedden in een apart compartiment. Op de trein bleek al snel dat we niet al te veel avond eten moesten verwachten. We vermoeden dat iemand anders er met ons avondmaal vandoor was. Uiteindelijk hebben we toch nog een portie soep kunnen versieren. Net voordat de Duitsers in het compartiment naast ons ermee weg waren. Het leek eerder op gevangeniskost uit de betere film dan op soep, maar het vulde.
Wegens angst voor de treinmaffia hadden we allemaal onze coupe op slot gedaan. Op regelmatige tijdstippen was er evenwel controle van de conducteur. Toen ze bij de coupe van Gen en Wim aankwamen, werd er na veelvuldig kloppen en bonken nog steeds niet opengedaan, ook na herhaaldelijk vermelden dat het om controle van de conducteur ging. Het enige wat de conducteur te horen kreeg, was een luide 'WHY' van Gen. Na ook aandringen van de reisbegeleidster die in een andere coupe sliep, werd de deur dan toch geopend, maar de why bleef.
Rond 6u opgestaan om het busje richting hotel in Hanoi centrum te nemen.
`s Middags lunch in een typisch Vietnamees resto'tje. Het was gebouwd op stelten. Veel meer dan gegrilde vis was er niet te krijgen, maar is echt een aanrader.
Op de terugweg naar het hotel gingen we nog even shoppen voor koekjes en anders lekkers, we zouden immers rond 17u de nachttrein naar Hanoi nemen. Op de trein voor 17u zou eten voorzien zijn, maar voor de zekerheid.
Aangekomen op het perron kregen we onmiddellijk al minder leuk nieuws. Onze trein had een klein uur vertraging. We hadden gekozen voor de light sleeper formule - 4 bedden in een apart compartiment. Op de trein bleek al snel dat we niet al te veel avond eten moesten verwachten. We vermoeden dat iemand anders er met ons avondmaal vandoor was. Uiteindelijk hebben we toch nog een portie soep kunnen versieren. Net voordat de Duitsers in het compartiment naast ons ermee weg waren. Het leek eerder op gevangeniskost uit de betere film dan op soep, maar het vulde.
Wegens angst voor de treinmaffia hadden we allemaal onze coupe op slot gedaan. Op regelmatige tijdstippen was er evenwel controle van de conducteur. Toen ze bij de coupe van Gen en Wim aankwamen, werd er na veelvuldig kloppen en bonken nog steeds niet opengedaan, ook na herhaaldelijk vermelden dat het om controle van de conducteur ging. Het enige wat de conducteur te horen kreeg, was een luide 'WHY' van Gen. Na ook aandringen van de reisbegeleidster die in een andere coupe sliep, werd de deur dan toch geopend, maar de why bleef.
Rond 6u opgestaan om het busje richting hotel in Hanoi centrum te nemen.
donderdag 8 november 2007
Hue
7.11 Vandaag beloofde het een prachtige dag te worden, de zon kwam nog eens tussen de wolken piepen. Na een verkwikkend ontbijt waren we om 8u30 gereed om de brommertjes te nemen om de omgeving van Hue te bezichtigen. Ieder had zijn prive chauffeur.
De rit voerde ons uit het centrum langs kleine kronkelende wegjes door prachtige rijstvelden en langs de oever van de Perfume river.
Eerst stond het bezoek aan de Thien Mu Pagode op het programma. Deze telt 7 verdiepingen en is 21m hoog ter ere van Buddha. Erond is een mooie tuin met tempel en pavilioentjes.
Vervolgens gingen we de graven van de Nguyen vorsten bezoeken. Het een wat weeldiger dan het ander.
We begonnen met de meest majestueuze, deze van Minh Mang, wie regeerde ts 1820 en 1840. Hierna reden we verder naar de tombe van Khai Dinh. Deze vorst was op bezoek geweest in Frankrijk en Franse elementen waren hier terug te vinden. Er stond ook een standbeeld op ware grootte gemaakt van de vorst. Laatste stop voor lunch, de tombe van Tu Duc. Ondanks zijn 103 concubines, is deze vorst kinderloos gebleven - hij dan maar een vietnameeske geadopteerd.
Op naar het hoogtepunt van de dag - lunch. Afgesproken in een typisch vietnamees restaurant langs de kant van de weg. Gerechten als crispy fried noodles, pho, springrolls... gingen vlot over de tongen.
In de namiddag hebben we het iets rustiger aan gedaan en zijn we via kleine paadjes, tussen de rijstvelden naar de Japanse brug gereden. Hier hebben we een kleine siesta gehouden in de schaduw van de brug.
Terug in Hue aangekomen nog even aperitieven in de bar Why Not, hebben genoten van onze eerste vietnamese cocktail.
De rit voerde ons uit het centrum langs kleine kronkelende wegjes door prachtige rijstvelden en langs de oever van de Perfume river.
Eerst stond het bezoek aan de Thien Mu Pagode op het programma. Deze telt 7 verdiepingen en is 21m hoog ter ere van Buddha. Erond is een mooie tuin met tempel en pavilioentjes.
Vervolgens gingen we de graven van de Nguyen vorsten bezoeken. Het een wat weeldiger dan het ander.
We begonnen met de meest majestueuze, deze van Minh Mang, wie regeerde ts 1820 en 1840. Hierna reden we verder naar de tombe van Khai Dinh. Deze vorst was op bezoek geweest in Frankrijk en Franse elementen waren hier terug te vinden. Er stond ook een standbeeld op ware grootte gemaakt van de vorst. Laatste stop voor lunch, de tombe van Tu Duc. Ondanks zijn 103 concubines, is deze vorst kinderloos gebleven - hij dan maar een vietnameeske geadopteerd.
Op naar het hoogtepunt van de dag - lunch. Afgesproken in een typisch vietnamees restaurant langs de kant van de weg. Gerechten als crispy fried noodles, pho, springrolls... gingen vlot over de tongen.
In de namiddag hebben we het iets rustiger aan gedaan en zijn we via kleine paadjes, tussen de rijstvelden naar de Japanse brug gereden. Hier hebben we een kleine siesta gehouden in de schaduw van de brug.
Terug in Hue aangekomen nog even aperitieven in de bar Why Not, hebben genoten van onze eerste vietnamese cocktail.
Abonneren op:
Posts (Atom)