maandag 13 april 2009
Petra
Maandag, weer vroeg uit de veren om de massa toeristen voor te zijn. 6u30 ontbijt en richting Petra. We zouden Petra binnengaan via de Siq, de smalle kloof. Op het einde van de Siq kwamen we aan de Treasury, indrukwekkend. Vervolgens trokken we naar de high place of Sacrifice. Na een kort terrasje liepen we nog langs de Koningsgraven om via de kloof Petra weer te verlaten. Morgen is de 2de dag van ons bezoek aan Petra. Ditmaal gaan we via Klein Petra naar binnen.
Week 1
Vandaag eerste dag mogelijk om te internetten. Is niet makkelijk als als wat ge typt en ziet in het arabisch is. tis me dan toch gelukt aan te loggen in het engels.
Zondag zonder veel problemen aangekomen in Jordanie. Half uurtje vertraging opgelopen in Istanbul.
Rond 4u s morgens bereikten we ons hotel.
Om 8u er al uit en vertrek met taxis richting het kasteel. Hier is ook een klein museumpje. Toch ook een beetje cultuur meepikken op reis. Hier bezochten we ook het amfitheater.
In de namiddag namen we de publieke bus richting Jerash om aldaar te lunchen en vervolgens de hippodroom en diverse tempels uit de Romeinse tijd te bezoeken.
Maandag, vertrokken voor een eerste serieuze wandeling. Echter toen we er aan kwamen, bleek de canyon gesloten te zijn wegens te veel water. Pas op 10 april zouden canyons daar opengesteld worden. Hebben dan maar een korte eenvoudige alternatieve wandeling gemaakt.
Na de wandeling doorgereden naar de Dode Zee op meer dan 400m onder de zeespiegel. Hebben daar een beetje rondgedobberd, en ons volledig met modder ingesmeerd. Zou goed zijn voor de huid. Na de Picnic zijn we doorgereden naar Kerak. Hier hebben we nog een bezoek gebracht aan de kruisvaardersburcht.
Dinsdag, om 6u30 reeds ontbijt. Vandaag zouden we eerste mooie wandeling maken, de Wadi Bin Hamad. Voornamelijk afdalen. Ongeveer 5u gewandeld, was niet moeilijk. Eerste deel op sandalen gelopen aangezien er nog veel water in stond.
Woensdag, terug vroeg op, 6u30 ontbijt, ditmaal zou het een zware tocht worden. We zouden dalen van 800hm tot -400hm. Ook ditmaal gids genomen. De gids had nog iemand extra bij. Beginnen met een vrij steile afdaling, op zeker moment konden we niet meer verder, gids had geen touwen bij en ons dit ook niet gevraagd. Gids wilde daar nog afdalen, maar was toch te risicovol, hebben dan een detour gemaakt over smalle richeltjes net naas te canyon. Hier verzwikte een van de deelnemers vrij zwaar zijn enkel. Uiteindelijk, na veel klouteren toch beneden geraakt en kwamen we aan bij de Siq, de versmalling van de canyon. Rond 18u zagen we eindelijk het einde van de kloof. Met Charles zijn enkel ging het ondertussen niet zo goed. Had onderweg nog enkele keren zijn enkel omgeslagen. Via Tafila, zijn we dan doorgereden naar Dana. Hier sliepen we in het Dana Tower hotel.
Donderdag 7u30 ontbijt om vervolgens een relaxte wandeling - afdaling - te maken, de Wadi Dana, vervolgens deden we nog de Coppermine trail, 3 kopermijnen uit verschillende periodes. De laatste mijnschacht, die van de 20ste eeuw zijn we afgedaald op zoek naar vleermuizen. Charles moest noodgedwongen deze wandeling overslaan. Na een lange rit van ongeveer 3u dwars door de bergen, kwamen we terug in Dana.
Vrijdag, Charles zijn enkel zag er niet uit en hij had besloten om vroegtijdig terug te keren naar Belgie. Hopelijk kon hij gerepatrieerd worden. Zou eerst naar het ziekenhuis in Petra gaan om vervolgens terug te vliegen naar Belgie, wat uiteindelijk ook gelukt is.
Na een kort ritje met de bus konden we vertrekken aan onze driedaagse trekking van Dana naar Petra. De eerste dag wandelden we door de prachtige canyon van Wadi Guwheir. 2 dagen geleden zouden we nog moeten zwemmen hebben, maar nu stond die vrij droog. Het laatste stuk was een Siq van ongeveer 6km. Ongelooflijk mooi. Rond 16u kwamen we aan onze tent aan. Thee was reeds gezet. Nog enkele mensen van de Redding University tegengekomen die op de heuvel achter ons bezig waren met opgravingen. Nodigden ons uit voor de volgende morgen voor een korte rondleiding. Was een leuke dame dus konden moeilijk weigeren.
Geslapen in open lucht. Ongelooflijk veel sterren, tot de maan tevoorschijn kwam, was volle maan.
Zaterdag, na een korte nacht, om 6u reeds wakker, ontbeten en vertrokken voor de 2de dag van de trekking. Eerst nog een uitgebreide rondleiding gekregen op de archeologische site. Waren gebouwen - muren - aan het blootleggen van het neolithisch tijdperk aan het blootleggen en opmeten.
Zou vandaag een zware dag worden aangezien we veel moesten klimmen. Voorheen waren het voornamelijk afdalingen. Weer was ook vandaag weer gunstig - warm met een lichte bries - ideaal wandelweer. s Avonds aangekomen op de kampplaats, maar ditmaal was er zelfs geen tent. Sliepen daar in open lucht op ongeveer 1000m hoogte.
Zondag, ook nu weer vroeg wakker, slaapt niet echt goed op een dun matrasje in de open lucht op een harde ondergrond. Na een stevig ontbijt waren we klaar voor het laatste stuk van onze trekking. Zou een rustige wandeling afgesproken. Voor de lunch hadden we ditmaal geen lunchpakket mee met tonijn of sardientjes. Verantwoordelijke voor de trekking kwam ons onze lunch persoonlijk brengen - halve kip met frietjes.
Rond 17u, kwamen we aan in ons hotel in Wadi Musa, het stadje naast Petra.
Zondag zonder veel problemen aangekomen in Jordanie. Half uurtje vertraging opgelopen in Istanbul.
Rond 4u s morgens bereikten we ons hotel.
Om 8u er al uit en vertrek met taxis richting het kasteel. Hier is ook een klein museumpje. Toch ook een beetje cultuur meepikken op reis. Hier bezochten we ook het amfitheater.
In de namiddag namen we de publieke bus richting Jerash om aldaar te lunchen en vervolgens de hippodroom en diverse tempels uit de Romeinse tijd te bezoeken.
Maandag, vertrokken voor een eerste serieuze wandeling. Echter toen we er aan kwamen, bleek de canyon gesloten te zijn wegens te veel water. Pas op 10 april zouden canyons daar opengesteld worden. Hebben dan maar een korte eenvoudige alternatieve wandeling gemaakt.
Na de wandeling doorgereden naar de Dode Zee op meer dan 400m onder de zeespiegel. Hebben daar een beetje rondgedobberd, en ons volledig met modder ingesmeerd. Zou goed zijn voor de huid. Na de Picnic zijn we doorgereden naar Kerak. Hier hebben we nog een bezoek gebracht aan de kruisvaardersburcht.
Dinsdag, om 6u30 reeds ontbijt. Vandaag zouden we eerste mooie wandeling maken, de Wadi Bin Hamad. Voornamelijk afdalen. Ongeveer 5u gewandeld, was niet moeilijk. Eerste deel op sandalen gelopen aangezien er nog veel water in stond.
Woensdag, terug vroeg op, 6u30 ontbijt, ditmaal zou het een zware tocht worden. We zouden dalen van 800hm tot -400hm. Ook ditmaal gids genomen. De gids had nog iemand extra bij. Beginnen met een vrij steile afdaling, op zeker moment konden we niet meer verder, gids had geen touwen bij en ons dit ook niet gevraagd. Gids wilde daar nog afdalen, maar was toch te risicovol, hebben dan een detour gemaakt over smalle richeltjes net naas te canyon. Hier verzwikte een van de deelnemers vrij zwaar zijn enkel. Uiteindelijk, na veel klouteren toch beneden geraakt en kwamen we aan bij de Siq, de versmalling van de canyon. Rond 18u zagen we eindelijk het einde van de kloof. Met Charles zijn enkel ging het ondertussen niet zo goed. Had onderweg nog enkele keren zijn enkel omgeslagen. Via Tafila, zijn we dan doorgereden naar Dana. Hier sliepen we in het Dana Tower hotel.
Donderdag 7u30 ontbijt om vervolgens een relaxte wandeling - afdaling - te maken, de Wadi Dana, vervolgens deden we nog de Coppermine trail, 3 kopermijnen uit verschillende periodes. De laatste mijnschacht, die van de 20ste eeuw zijn we afgedaald op zoek naar vleermuizen. Charles moest noodgedwongen deze wandeling overslaan. Na een lange rit van ongeveer 3u dwars door de bergen, kwamen we terug in Dana.
Vrijdag, Charles zijn enkel zag er niet uit en hij had besloten om vroegtijdig terug te keren naar Belgie. Hopelijk kon hij gerepatrieerd worden. Zou eerst naar het ziekenhuis in Petra gaan om vervolgens terug te vliegen naar Belgie, wat uiteindelijk ook gelukt is.
Na een kort ritje met de bus konden we vertrekken aan onze driedaagse trekking van Dana naar Petra. De eerste dag wandelden we door de prachtige canyon van Wadi Guwheir. 2 dagen geleden zouden we nog moeten zwemmen hebben, maar nu stond die vrij droog. Het laatste stuk was een Siq van ongeveer 6km. Ongelooflijk mooi. Rond 16u kwamen we aan onze tent aan. Thee was reeds gezet. Nog enkele mensen van de Redding University tegengekomen die op de heuvel achter ons bezig waren met opgravingen. Nodigden ons uit voor de volgende morgen voor een korte rondleiding. Was een leuke dame dus konden moeilijk weigeren.
Geslapen in open lucht. Ongelooflijk veel sterren, tot de maan tevoorschijn kwam, was volle maan.
Zaterdag, na een korte nacht, om 6u reeds wakker, ontbeten en vertrokken voor de 2de dag van de trekking. Eerst nog een uitgebreide rondleiding gekregen op de archeologische site. Waren gebouwen - muren - aan het blootleggen van het neolithisch tijdperk aan het blootleggen en opmeten.
Zou vandaag een zware dag worden aangezien we veel moesten klimmen. Voorheen waren het voornamelijk afdalingen. Weer was ook vandaag weer gunstig - warm met een lichte bries - ideaal wandelweer. s Avonds aangekomen op de kampplaats, maar ditmaal was er zelfs geen tent. Sliepen daar in open lucht op ongeveer 1000m hoogte.
Zondag, ook nu weer vroeg wakker, slaapt niet echt goed op een dun matrasje in de open lucht op een harde ondergrond. Na een stevig ontbijt waren we klaar voor het laatste stuk van onze trekking. Zou een rustige wandeling afgesproken. Voor de lunch hadden we ditmaal geen lunchpakket mee met tonijn of sardientjes. Verantwoordelijke voor de trekking kwam ons onze lunch persoonlijk brengen - halve kip met frietjes.
Rond 17u, kwamen we aan in ons hotel in Wadi Musa, het stadje naast Petra.
zondag 8 maart 2009
Jordanië
Nog enkele weken, en het is weer zo ver. Dan vertrekken we voor een twee weekse reis naar Jordanië. Weer met Joker, maar ditmaal een expeditie reis. Zo is de reis opgebouwd:
Dag 1 – 3 Karavaanroute naar het zuiden
Dag 4 – 5 Wadi Mujib, de ‘Grand Canyon’ van Jordanië
Dag 6 – 8 Meerdaagse trektocht in Dana National Park
Dag 9 – 10 Petra, woestijnstad van de Nabateeërs
Dag 11 – 14 Kamperen in Wadi Rum
Dag 15 – 16 De Rode Zee
't zal deze keer waarschijnlijk iets moeilijker worden om dagdagelijks een blog bij te houden van de reis, maar we doen ons best.
Dag 1 – 3 Karavaanroute naar het zuiden
Dag 4 – 5 Wadi Mujib, de ‘Grand Canyon’ van Jordanië
Dag 6 – 8 Meerdaagse trektocht in Dana National Park
Dag 9 – 10 Petra, woestijnstad van de Nabateeërs
Dag 11 – 14 Kamperen in Wadi Rum
Dag 15 – 16 De Rode Zee
't zal deze keer waarschijnlijk iets moeilijker worden om dagdagelijks een blog bij te houden van de reis, maar we doen ons best.
zondag 17 augustus 2008
Talamanca
09/08 Laatste dagen in Costa Rica brengen we relax door op het strand van Talamanca. Logies vinden in het weekend voor 14 personen in Talamanca blijkt geen sinecure. Uiteindelijk hebben we onze intrek genomen in de backpackers hostel pal in het centrum.
10/08 Plan is een fiets te huren en van strand tot strand te fietsen. Onderweg krijgt Annelies een lekke band, wat ons dwingt om een terrasje te doen terwijl ze haar fiets herstellen.
Onderweg komen we nog een famillie brulaapjes tegen die - in tegenstelling tot onze eerdere ontmoetingen - zich gewillig laten fotograferen.
's avonds nog lekker gegeten, enkel jammer dat de muziek zo luid stond.
11/08 Laatste volledige dag in Costa Rica. Tijd om iets speciaals te doen. We gaan raften en dit op de Pacuare. Dit is een van de 10 mooiste ter wereld! Met 18 rapids waarvan velen van klasse 3 en 2 van klasse 4. We zijn met verschillende groepen die dezelfde idee hebben. Ondanks de grote massa, loopt de organisatie vlekkeloos. Beginnen doen we met een opwarmertje van klasse 1. Naarmate de dag vordert, worden de rapids uitdagender. 's middags maken we een korte stop om te genieten van overheerlijke burritos.
s' avonds rijden we door naar de luchthaven in San Jose. Vlakbij de luchthaven logeren we in een hostel. Volgende morgen vroeg dienen we ons aan te melden voor onze terugvlucht richting Belgie. Waarschijnlijk zouden we op Amsterdam vliegen en niet op Brussel wegens een staking van het bagage afhandelingspersoneel in Brussel. Naar verluid zou heel de aankomsthal vol met koffers staan. Dit zou betekenen dat we nog eens een extra 4u - busrit Amsterdam - Brussel - onderweg zouden zijn. Balen !
Een uur voor we zouden landen dan toch goed nieuws. Staking is voorbij en we vliegen rechtstreeks naar Brussel. Nog nooit zo snel mijn bagage teruggezien. Aankomsthal stond wel nog vol met bagage...
10/08 Plan is een fiets te huren en van strand tot strand te fietsen. Onderweg krijgt Annelies een lekke band, wat ons dwingt om een terrasje te doen terwijl ze haar fiets herstellen.
Onderweg komen we nog een famillie brulaapjes tegen die - in tegenstelling tot onze eerdere ontmoetingen - zich gewillig laten fotograferen.
's avonds nog lekker gegeten, enkel jammer dat de muziek zo luid stond.
11/08 Laatste volledige dag in Costa Rica. Tijd om iets speciaals te doen. We gaan raften en dit op de Pacuare. Dit is een van de 10 mooiste ter wereld! Met 18 rapids waarvan velen van klasse 3 en 2 van klasse 4. We zijn met verschillende groepen die dezelfde idee hebben. Ondanks de grote massa, loopt de organisatie vlekkeloos. Beginnen doen we met een opwarmertje van klasse 1. Naarmate de dag vordert, worden de rapids uitdagender. 's middags maken we een korte stop om te genieten van overheerlijke burritos.
s' avonds rijden we door naar de luchthaven in San Jose. Vlakbij de luchthaven logeren we in een hostel. Volgende morgen vroeg dienen we ons aan te melden voor onze terugvlucht richting Belgie. Waarschijnlijk zouden we op Amsterdam vliegen en niet op Brussel wegens een staking van het bagage afhandelingspersoneel in Brussel. Naar verluid zou heel de aankomsthal vol met koffers staan. Dit zou betekenen dat we nog eens een extra 4u - busrit Amsterdam - Brussel - onderweg zouden zijn. Balen !
Een uur voor we zouden landen dan toch goed nieuws. Staking is voorbij en we vliegen rechtstreeks naar Brussel. Nog nooit zo snel mijn bagage teruggezien. Aankomsthal stond wel nog vol met bagage...
Tortuguero
08/08 's Ochtends voeren we de Sarapiqui rivier af richting Tortuguero. Onderweg zouden we nog Nicaragua aandoen - enkel grenscontrole en betaling nodige belastingen. 
Gedurende de maanden juli augustus en september komen schildpadden hier hun eitjes leggen. Waarom ze juist het strand van Tortuguero als broedplaats uitkiezen is nog steeds een raadsel.
We werden in 2 groepen ingedeeld - per gids mogen max 10 personen mee - en moesten wachten op de lotterij of we de toer van 20u of van 22u konden doen. We werden ingedeeld in de toer van 22u. Eenmaal op het strand aangekomen, duurde het niet lang of werden naar de eerste schildpad begeleid. Deze had reeds haar eitjes gelegd en was op haar terugweg naar zee.
Een weinig later konden we dan zien hoe ze effectief hun eitjes legden. Ze leggen deze in een put van ongeveer 60cm diep. Eitjes lijken een beetje op pingpong balletjes. De schildpad die wij te zien kregen legde haar eitjes 2 per 2. Toch wel indrukwekkend.
09/08 De volgende ochtend vroeg - 6u30 - hadden we afgesproken om een kanotocht te maken. Ook hier viel er weer vanalles te beleven.
Op nog geen 100m van ons brak er een boom doormidden en viel in het kanaal. Veel hebt ge soms niet nodig om wakker te worden.
Nadien namen we de boottaxi naar Talamanca.
Gedurende de maanden juli augustus en september komen schildpadden hier hun eitjes leggen. Waarom ze juist het strand van Tortuguero als broedplaats uitkiezen is nog steeds een raadsel.
We werden in 2 groepen ingedeeld - per gids mogen max 10 personen mee - en moesten wachten op de lotterij of we de toer van 20u of van 22u konden doen. We werden ingedeeld in de toer van 22u. Eenmaal op het strand aangekomen, duurde het niet lang of werden naar de eerste schildpad begeleid. Deze had reeds haar eitjes gelegd en was op haar terugweg naar zee.
Een weinig later konden we dan zien hoe ze effectief hun eitjes legden. Ze leggen deze in een put van ongeveer 60cm diep. Eitjes lijken een beetje op pingpong balletjes. De schildpad die wij te zien kregen legde haar eitjes 2 per 2. Toch wel indrukwekkend.
09/08 De volgende ochtend vroeg - 6u30 - hadden we afgesproken om een kanotocht te maken. Ook hier viel er weer vanalles te beleven.
Op nog geen 100m van ons brak er een boom doormidden en viel in het kanaal. Veel hebt ge soms niet nodig om wakker te worden.
Nadien namen we de boottaxi naar Talamanca.
zaterdag 16 augustus 2008
vrijdag 15 augustus 2008
Rara Avis
05/08 Vanuit Sarapiqui reden we de volgende morgend door naar Rara Avis. Dit is een plaats midden in het regenwoud uitgekozen door biologen om onderzoek te doen. De weg erheen is zo slecht, dat het slechts met een tractor te bereiken is.
Beneden aan het boekingskantoortje, waar we zouden opgepikt worden door de tractor, kregen we rubberen laarzen aangemeten. Dit zou ons schoeisel worden voor de komende 3dagen.
De tractor bracht tegelijkertijd een vorige groep mee naar beneden. Ge kunt nat zijn en ge kunt drijfnat zijn, maar zij zagen er eerder verzopen uit. Alles was nat. Dat beloofde. Na 3u toch heelhuids onze verblijfplaats bereikt.
Die avond gingen we al op weg voor onze eerste avondwandeling. Onze gids was Juam, een plaatselijk macho. Weer of geen weer, telkens was hij paraat om er met ons op uit te trekken.
07/08 Na 3 dagen regenwoud keerden we met de tractor terug naar de bewoonde wereld. Onze grote bagage hadden we achtergelaten in Sarapiqui, om toch nog wat droge kleren over te hebben voor de rest van ons verblijf in Costa Rica. Kleren die we mee hadden naar Rara Avis, waren nat of zaten onder de modder.
Beneden aan het boekingskantoortje, waar we zouden opgepikt worden door de tractor, kregen we rubberen laarzen aangemeten. Dit zou ons schoeisel worden voor de komende 3dagen.
De tractor bracht tegelijkertijd een vorige groep mee naar beneden. Ge kunt nat zijn en ge kunt drijfnat zijn, maar zij zagen er eerder verzopen uit. Alles was nat. Dat beloofde. Na 3u toch heelhuids onze verblijfplaats bereikt.
Die avond gingen we al op weg voor onze eerste avondwandeling. Onze gids was Juam, een plaatselijk macho. Weer of geen weer, telkens was hij paraat om er met ons op uit te trekken.
07/08 Na 3 dagen regenwoud keerden we met de tractor terug naar de bewoonde wereld. Onze grote bagage hadden we achtergelaten in Sarapiqui, om toch nog wat droge kleren over te hebben voor de rest van ons verblijf in Costa Rica. Kleren die we mee hadden naar Rara Avis, waren nat of zaten onder de modder.
Abonneren op:
Posts (Atom)